اعتیاد اینترنتی Reviewed by Momizat on . زيرچشم هايش گود افتاده است. صورتش تکيده و خسته است. وقتي همه خوابند او بيدار است و وقتي همه بيدارند او چرت مي زند. سر کارش تمرکز ندارد بي حوصله است حوصله آدم ها زيرچشم هايش گود افتاده است. صورتش تکيده و خسته است. وقتي همه خوابند او بيدار است و وقتي همه بيدارند او چرت مي زند. سر کارش تمرکز ندارد بي حوصله است حوصله آدم ها Rating:
شما اینجا هستید: خانه » نرم افزار » اینترنت » اعتیاد اینترنتی

اعتیاد اینترنتی

زيرچشم هايش گود افتاده است. صورتش تکيده و خسته است. وقتي همه خوابند او بيدار است و وقتي همه بيدارند او چرت مي زند. سر کارش تمرکز ندارد بي حوصله است حوصله آدم هاي دور وبرش را ندارد.

دلش مي خواهد ساعت ها تندتر بگذرند و او هرچه زودتر به خلوت اتاقش برسد؛ به دکمه هايي که او را به خود مي خوانند، به دريچه اي که چهره ديگري از دنيا را به او نشان مي دهد. او بيقرار اين دنياي مجازي است.

او همه علامت هاي يک معتاد را دارد. او يک معتاد اينترنتي است. بي شک اينترنت در زندگي افراد جامعه تغيير اساسي به وجود آورده است.

اين تغيير را مي توان با اختراع تلفن در اوايل قرن بيستم و تلويزيون در دهه ۵۰مقايسه کرد. اينترنت بشارت گر کم کردن فاصله ها و گسترده کردن روابط ميان آدميان شده است.

اما امر متناقض اين است که خود اين تکنولوژي گاه موجب تقليل و افت ساير روابط اجتماعي شده و تنهايي فرد را بيشتر کرده است.

عضو کميته آموزش انجمن علمي روان شناسان باليني ايران اعتياد به اينترنت را مختص به سن يا طبقه خاصي نمي داند.

حامد حيدري مي گويد: مردان و زنان و کودکان در سراسر دنيا مي توانند به ارتباطات اينترنتي ، بازيهاي اينترنتي ، جمع آوري اطلاعات و… از طريق اينترنت معتاد شوند و معمولا افرادي که از ضعف شديد در روابط اجتماعي رنج مي برند، کساني هستند که به ارتباطات اينترنتي پناه مي برند.

او مي افزايد: اينترنت مي تواند مفري براي کساني که از مشکلات رواني رنج مي برند و دچار تشويش ، افسردگي و بي اعتمادي به نفس هستند نيز باشد. ارتباط مجازي از طريق اينترنت محملي را براي گريز از واقعيت و وسيله اي براي ارضاي نيازهاي هيجاني و رواني به وجود مي آورد.

کسي که در روابط واقعي بين فردي توفيق چنداني نداشته ، اکنون از اين طريق قادر مي شود بدون آن که چهره خود را برملا کند و نام خود را بگويد روابط گسترده اي را برقرار نمايد و احساسات خويش را بروز دهد.

اين منجر به ايجاد توهم صميميت مي شود و وقتي واقعيت خارج ، محدوديت هاي خود را نشان مي دهد، واکنش هاي نااميدانه اي را در فرد ايجاد مي کند.

ظهور اين اعتياد به عنوان يک اختلال اولين بار در سال ۱۹۹۵مطرح شد و در سال ۱۹۹۶توسعه يافت و از آن پس مراکز درمان در سراسر امريکا به وجود آمدند و حتي در دادگاه و سيستم قانوني کشور اين اختلال به عنوان يک اختلال رواني پذيرفته شد.

آثار اجتماعي و رواني

مانند اعتياد به مواد مخدر، الکل ، سيگار يا کافئين ، اعتياد به اينترنت نيز با علايمي همچون افزايش نوسانات اخلاقي ، سخن نگفتن با ديگران ، قطع روابط اجتماعي ، کم خوابي ، نگراني و استرس در کنار ضعف بينايي همراه است.

کودکان و نوجواناني که به اينترنت دلبستگي فراوان پيدا مي کنند و در حقيقت به آن معتاد مي شوند، براي ارضاي خود ساعتهاي متوالي بدون وقفه روي خط باقي مي مانند و زماني که امکان دسترسي به اينترنت را نداشته باشند، دچار تشويش ، لرزش دست و عصبانيت مي شوند، استراحت و آرامش را فراموش مي کنند و به اينترنت و وسوسه هاي آن فکر کرده و خيالپردازي مي کنند.

غريبه در خانواده

حيدري مي گويد: در درجه اول وقتي يک نفر در محيط خانواده معتاد به استفاده از اينترنت باشد، فرصت برقراري تعامل با ساير اعضاي خانواده را از دست مي دهد.

همين امر موجب تشکيل يک چرخه معيوب مي شود که فرد هر روز بيشتر از گذشته از نظر عاطفي و رواني از ساير افراد خانواده فاصله بگيرد و به تنهايي خود و استفاده از اينترنت پناه برد.

اين کم شدن روابط به نوبه خود موجب مي شود فرد مهمترين منبع حمايت اجتماعي خود را تضعيف کرده يا احيانا از دست بدهد.

کارشناس ارشد روان شناسي باليني مي افزايد: از سوي ديگر با گسستن يا تضعيف رابطه بين زن و شوهر يا والدين و فرزندان ، آنها به جاي ارتباط باهم ، شنيدن حرفهاي همديگر و گوش سپردن به درددل عضو ديگر خانواده محو فضاي مجازي اينترنت شده و سعي مي کنند تا خلائ عاطفي به وجود آمده را با حضور شخص ديگري پر کنند.

افت تحصيلي

براساس نظرسنجي هاي انجام شده در مدارس امريکا ۸۶درصد از معلمان معتقدند استفاده از اينترنت باعث شده تا دانش آموزان در انجام تکاليف درسي خود کوتاهي کنند.

نظرسنجي ديگري نيز نشان مي دهد ۵۸درصد از دانش آموزاني که در استفاده از اينترنت زياده روي مي کنند، افت تحصيلي داشته اند.

حيدري در اين باره مي گويد: استفاده بيمارگونه از اينترنت نوجوانان را از فعاليت هاي مفيد و سازنده اي همچون انجام فعاليت هاي درسي ، ورزش کردن و ارتباط با دوستان و همسالان بازداشته و در فرآيند اجتماعي شدن آنها مداخله مي کند.

کار يا سرگرمي؟

برخي از کارمندان به جاي آن که در ساعات کاري به وظايف خود بپردازند وقتشان را با سايتهاي اينترنتي و سرگرمي هاي آن مي گذرانند.

عضو کميته آموزش انجمن روان شناسي زيانهاي مالي ناشي از غيبت ، کم کاري يا استفاده کارمندان از امکانات محيط کار براي وصل شدن به اينترنت را از مشکلات ادارات و سازمان ها مي داند.

در مشاغلي که احتياج به تمرکز و دقت فوق العاده دارند و خطاي فردي مي تواند اثرات جبران ناپذيري داشته باشد، اين که تمام ذهن و فکر فرد معطوف به اينترنت و استفاده از آن باشد، مي تواند درصد احتمال خطا را بالا ببرد.

از سوي ديگر فرد معتاد به اينترنت چون تمام انرژي ذهني اش را روي استفاده از اينترنت سرمايه گذاري مي کند، ديگر توانايي تفکر خلاقانه ، ارائه راه حل هاي بديع و طرحهاي ابتکاري را نخواهد داشت.

گرچه ممکن است بهانه اين افراد براي استفاده افراطي از اينترنت دستيابي به اطلاعات مورد نياز باشد، اما عملا اين گونه افراد جز پرسه زدن بي هدف در سايتهاي مختلف ، کار ديگري انجام نمي دهند.

علايمي براي هشدار

شخص معتاد اينترنت را به شرکت در فعاليت هايي که قبلا مورد توجه اش بوده يا ارتباط با اعضاي خانواده و دوستان ترجيح مي دهد و بيشتر مايل است با افراد جديدي که توسط اينترنت پيدا کرده ارتباط برقرار کند.

روزي چندبار و به طور مرتب پست الکترونيکي خود را چک مي کند و هنگام اتصال متوجه گذشت زمان نيست. معمولا از زمان تعيين شده براي استفاده از اينترنت سرپيچي مي کند و درخصوص مدت اتصال به والدين و اطرافيان خود دروغ مي گويد.

از خواب و استراحت صرفنظر مي کند و در صورت وصل نشدن به اينترنت ، حالت آشفتگي ، عصبانيت ، بداخلاقي و در نهايت افسردگي پيدا مي کند و زماني که اين امکان فراهم شود، تمام حالات فوق در او از بين مي رود.

 

وداع با اخلاق!

دسترسي از طريق اينترنت به عکسهاي مستهجن از جمله مواردي است که جنبه اعتيادآور پيدا مي کند و ذهن بسياري از والدين را به خود مشغول کرده است.

حتي اگر کودکان به طور مفرط به اينترنت متصل نشوند يک جستجوي ساده براي دستيابي به مطالب مفيد ناخودآگاه مي تواند پايگاه هاي غيراخلاقي را ظاهر نمايد.انبوه نامه هاي الکترونيکي همچون سيل به صندوق پست الکترونيکي کودکان سرازير مي شود که همه گونه اطلاعات و مطالب در اين زمينه را ارائه مي دهند.

البته راههايي همچون استفاده از نرم افزارهاي کنترلي وجود دارد. اغلب برنامه هاي پست الکترونيکي نيز قابليت فيلتر و مسدود کردن نامه هاي مختلف را دارند.

هر چند بسياري از اين پايگاه ها راههايي براي عبور از موانع را ارائه داده اند ولي به هر حال استفاده از نرم افزارها و کنترل پست الکترونيکي مي تواند به طور قابل ملاحظه اي احتمال دسترسي کودکان و نوجوانان را کاهش دهد.

برخي از والدين نيز نگران اين مساله اند که فرزندانشان ، نرم افزارهاي کنترلي و نصب شده را از کار بيندازند. براي اين منظور نيز برنامه هايي وجود دارند که مي توانند به طور نامحسوس تمام فعاليت هاي انجام شده روي رايانه را ثبت کند.

اين گونه نرم افزارها مي توانند اطلاعاتي نظير اين که چه پايگاه هاي مورد بازديد قرار گرفته اند يا گفتگوهاي انجام گرفته در اتاقهاي گفتگو را نمايش دهند. البته اين موارد توصيه شده دقيقا شبيه به اين است که شما در اتاق فرزندتان دوربين مخفي نصب کنيد به مکالماتش گوش دهيد يا دفتر خاطرات روزانه اش را بازرسي کنيد.

حتي مي توانيد با حضور او رايانه اش را وارسي کنيد يا مي توانيد محيط خصوصي او را محدود کنيد و در حقيقت ديوار اطمينان بين خود و فرزندتان را ويران کنيد. اما بهتر است راهي بهتر و موثرتر را امتحان کنيد. با او به گفتگو بنشينيد و در مورد مسائلي که باعث نگراني و هراس شما شده اند صحبت کنيد.

 

راهنماي حفظ ايمني براي کودکان و نوجوانان

۱به هيچ عنوان اسم ، آدرس ، شماره تلفن و هر گونه اطلاعات شخصي خويش را آشکار نکنيد.

۲عکس خود را از طريق اينترنت يا پست الکترونيکي براي کسي ارسال نکنيد.

۳با کساني که روي اينترنت ملاقات مي کنيد، تماس تلفني نگيريد و يا قرار ملاقات نگذاريد.

۴در صورت دريافت مطالب خشن ، زننده ، فريبنده يا هر مساله اي که آرامش شما را برهم مي زند آن را به اطلاع والدين يا معلمان خود برسانيد.

۵اين نکته را به خاطر داشته باشيد هر آن کس را که روي اينترنت ملاقات مي کنيد، مجبور به گفتن تمام حقايق راجع به خود نيست ، لذا نبايد به هر کس اعتماد کنيد.

۶هيچ گاه در اتاقهاي گفتگو وانمود نکنيد که شخص ديگري هستيد.

۷بدون اجازه والدين دستور خريد ندهيد يا براي پيشنهادهاي مجاني ثبت نام نکنيد.

۸بجز به والدين رمزهاي عبور خود را افشا نکنيد. براي اطمينان از رعايت قوانين فوق ، والدين بايد در بعضي اوقات به کار فرزندانشان نظارت کنند تا در صورت وجود بتوانند هر کدام از علايم هشدار را تشخيص دهند.

 

جاده پيشگيري و درمان

در صورت بروز هر کدام از علايم اعتياد، منع کامل دسترسي به اينترنت نياز نيست و توصيه نيز نمي شود. حيدري مي افزايد: ايجاد ساختاري که در نهايت به کاهش اين دسترسي تا مرز اعتدال منجر شود، لازم است.

براي مثال استفاده يک نوجوان از ۶ساعت در روز به يک ساعت کاهش يابد.

استفاده از وسايلي مثل ساعت زنگ دار براي نشان دادن مدت زمان اتصال و نصب يک کپي از دستورالعمل فوق الذکر در اتاق فرزندتان براي اين که به آن وفادار بماند، مي تواند مفيد باشد.

بهتر است در ازاي کاهش اتصال به شبکه براي او پاداشي در نظر بگيريد يا در صورت تخطي مجازاتش کنيد. اگر رايانه فرزندتان در اتاق او يا در محل مجزا قرار دارد، انتقال آن به مکاني مثل آشپزخانه ، اتاق ناهارخوري يا هر مکاني در منزل که براحتي بتوان رايانه را مشاهده کرد مي تواند به شما کمک کند. تهيه فهرستي از فعاليت هاي جايگزين مفيد است.

به تناوب استفاده از اينترنت را با ديگر سرگرمي هاي جذاب که قبلا انجام مي شوند جايگزين کنيد. استفاده مفرط از اينترنت مي تواند پوششي براي مشکلات مختلفي باشد که فرزندتان با آن روبه روست و در اين حالت نياز به درمان هايي خارج از خانه به کمک متخصص احساس مي شود در اين حالت مي توانيد از مشاوران مدرسه يا مراکز درماني کمک بگيريد.

البته مراکز درمان اعتياد به مواد مخدر و الکل نيز مي تواند کمک فکري بکند. مشخص است که تجربيات آنها در خور اعتياد اينترنتي نيست ، ولي مي توانند اطلاعات ارزشمندي در اختيار شما قرار دهند. البته مراکز درمان اين گونه از اعتياد را مي توانيد روي اينترنت بيابيد به شرط آن که خود دچار اعتياد نشويد.

منبع: جام جم

درباره نویسنده

تعداد نوشته ها : 176

ارسال یک دیدگاه

انتشار: شهر پوسته ها| تمامی حقوق متعلق است به سایت محمد وب

بازگشت به بالا